Staubli-Łódź Sp. z o.o.	P.P.H.U. TRANS-WESTGmbH Sp. z o. o.
Grupa Azoty S.A.
KF Technologie Piotr Kaczyński PHP ROSA Polimarky

Artykuł Dodaj artykuł

Polskie Normy dotyczące tworzyw sztucznych - lipiec 2019

07-08-2019, 00:00

Zestawienie Polskich Norm dotyczących tworzyw sztucznych

- lipiec 2019

 

PN-EN ISO 6721-1:2019-07 - wersja angielska

Data publikacji: 02-07-2019

Tworzywa sztuczne – Oznaczanie dynamicznych właściwości mechanicznych – Część 1: Zasady ogólne

Zakres

W poszczególnych częściach ISO 6721 określono metody oznaczania dynamicznych właściwości mechanicznych sztywnych tworzyw sztucznych w zakresie liniowej lepkosprężystości. W niniejszym dokumencie określono definicje i opisano podstawowe zasady łącznie ze wszystkimi wspólnymi aspektami dla poszczególnych metod badań opisanych w kolejnych częściach.

Wyniki uzyskane różnymi sposobami odkształceń nie mogą być bezpośrednio porównywalne. Na przykład w wyniku drgania rozciągającego występuje jednolite naprężenie na przekroju poprzecznym całej grubości kształtki, natomiast podczas zginania mają głównie wpływ powierzchnie zewnętrzne kształtki.

Wartości określone na podstawie badań podczas zginania mogą być porównywalne z wartościami określonymi na podstawie badań podczas rozciągania jedynie wtedy, gdy zależność naprężenie-odkształcenie jest liniowa, oraz kształtki mają jednorodną strukturę.

 

PN-EN ISO 15747:2019-07 - wersja angielska

Data publikacji: 02-07-2019

Pojemniki z tworzyw sztucznych do iniekcji dożylnych

Zakres

W niniejszym dokumencie określono wymagania dotyczące bezpiecznego posługiwania się pojemnikami z tworzyw sztucznych na płyny do podawania pozajelitowego oraz dotyczące fizycznych, chemicznych i biologicznych badań tych pojemników. Niniejszy dokument dotyczy pojemników z tworzyw sztucznych na płyny do podawania pozajelitowego, z jedną komorą lub więcej niż jedną komorą, o łącznej pojemności w zakresie od 50 ml do 5 000 ml, takich jak worki z folii lub butelki formowane przez rozdmuchiwanie, przeznaczone do bezpośredniego podawania roztworów do infuzji (iniekcji). UWAGA W niektórych krajach są prawnie wiążące farmakopee narodowe lub regionalne, lub inne regulacje rządowe, których wymagania mają pierwszeństwo przed niniejszym dokumentem.

 

PN-EN ISO 17556:2019-07 - wersja angielska

Data publikacji: 03-07-2019

Tworzywa sztuczne -- Oznaczanie całkowitej biodegradacji tlenowej materiałów polimerowych w glebie za pomocą pomiaru zapotrzebowania tlenu w respirometrze lub ilości wydzielonego ditlenku węgla

Zakres

W niniejszym dokumencie określono metodę oznaczania całkowitej biodegradacji tlenowej materiałów polimerowych w glebie za pomocą pomiaru zapotrzebowania tlenu w zamkniętym respirometrze lub ilości wydzielonego ditlenku węgla. Metodę stosuje się do określania optymalnego stopnia biodegradacji przez regulowanie wilgotności gleby używanej do badań.

Jeżeli jako inokulum stosuje się glebę nieprzystosowaną wstępnie, wtedy badanie symuluje procesy biodegradacji zachodzące w środowisku naturalnym; jeżeli stosuje się glebę przygotowaną wstępnie, metodę można stosować do badania potencjalnej zdolności do biodegradacji materiału badanego.

Metodę stosuje się do następujących materiałów:
— polimerów naturalnych i/lub syntetycznych, kopolimerów lub ich mieszanin;
— materiałów polimerowych zawierających dodatki takie jak plastyfikatory lub barwniki;
— polimerów rozpuszczalnych w wodzie;

Dokument niekoniecznie stosuje się do materiałów, które w warunkach badania wpływają inhibitująco na mikroorganizmy znajdujące się w glebie. Inhibicyjne działanie można mierzyć, stosując kontrolę inhibicji lub inną odpowiednią metodę. Jeżeli materiał badany działa inhibitująco na mikroorganizmy zawarte w glebie, można zastosować mniejsze stężenie materiału badanego, inny rodzaj gleby lub glebę przygotowaną wstępnie.

 

PN-EN ISO 16014-5:2019-07 - wersja angielska

Data publikacji: 04-07-2019

Tworzywa sztuczne -- Oznaczanie średniej masy cząsteczkowej i rozkładu masy cząsteczkowej polimerów z zastosowaniem chromatografii wykluczenia sterycznego -- Część 5: Metoda rozpraszania światła

Zakres

W niniejszym dokumencie ustalono ogólną metodę oznaczania średniej masy cząsteczkowej i rozkładu masy cząsteczkowej polimerów z zastosowaniem SEC-LS, tzn. chromatografii wykluczenia sterycznego (SEC) połączonej z detekcją rozpraszania światła (LS). Średnią masę cząsteczkową i rozkład masy cząsteczkowej oblicza się z danych masy cząsteczkowej i stężeń masowych wyznaczonych w sposób ciągły z czasem wymywania. Masę cząsteczkową dla każdego czasu wymywania oznacza się jako wartość bezwzględną w wyniku połączenia detektora rozpraszania światła z detektorem czułym na stężenie. Metodę tę zatem klasyfikuje się jako metodę bezwzględną.

Niniejsza metoda ma zastosowanie do homopolimerów liniowych i homopolimerów nieliniowych takich jak polimery rozgałęzione, typu gwiazda, typu grzebień, stereoregularne, stereonieregularne. Można ją również stosować do kopolimerów heterofazowych, których skład cząsteczkowy nie może się różnić. Jednakże, SEC-LS nie ma zastosowania do kopolimerów blokowych, szczepionych lub heterofazowych, których skład cząsteczkowy może się różnić. Ponadto, metody mają zastosowanie do mas cząsteczkowych w zakresie od monomeru do 3 000 000, ale nie są przeznaczone do próbek, które zawierają > 30 % składników o masie cząsteczkowej < 1 000.

 

PN-EN 17271:2019-07 - wersja angielska

Data publikacji: 17-07-2019

Tworzywa sztuczne -- Profile z poli(chlorku winylu) (PVC) -- Oznaczanie wytrzymałości na oddzieranie profili laminowanych foliami

Zakres

W niniejszym dokumencie podano metodę badania wytrzymałości na oddzieranie profili z poli(chlorku winylu) (PVC) laminowanych foliami.

 

PN-EN ISO 21302-1:2019-07 - wersja angielska

Data publikacji: 17-07-2019

Tworzywa sztuczne -- Polibuten-1 (PB-1) do różnych technik formowania – Część 1: System oznaczenia i podstawa specyfikacji

Zakres

W niniejszym dokumencie ustalono system oznaczenia tworzyw termoplastycznych na bazie polibutenu-1 (PB-1), który może być stosowany jako podstawa specyfikacji. W celu uproszczenia, w niniejszym dokumencie jest stosowane oznaczenie polibuten-1 oraz skrót PB.

Poszczególne rodzaje tworzyw polibutenowych rozróżnia się między sobą za pomocą systemu klasyfikacji na podstawie odpowiednich poziomów właściwości charakterystycznych masowego wskaźnika szybkości płynięcia oraz informacji dotyczących właściwości polimeru podstawowego, przewidywanego zastosowania i/lub metody przetwórstwa, istotnych właściwości, dodatków, barwników, napełniaczy oraz materiałów wzmacniających.

Niniejszy dokument stosuje się do wszystkich homopolimerów i kopolimerów na bazie butenu-1, w których maksymalna zawartość pozostałych monomerów 1-olefinowych wynosi mniej niż 50 g/kg [ułamek masowy], a zawartość monomerów nieolefinowych z grupami funkcyjnymi wynosi maksymalnie 3 g/kg [ ułamek masowy].

Norma ma zastosowanie w przypadku materiałów gotowych do bezpośredniego zastosowania w postaci proszku, ziaren lub granulatu oraz do materiałów niemodyfikowanych lub modyfikowanych barwnikami, dodatkami, napełniaczami, itd.

Nie przyjmuje się założenia, że materiały mające takie samo oznaczenie wykazują takie same właściwości użytkowe. W niniejszym dokumencie nie podano danych technicznych, danych użytkowych lub danych dotyczących warunków przetwórstwa, które mogą być wymagane do określenia materiału do szczególnych zastosowań i/lub metody przetwórstwa.

Jeżeli takie dodatkowe właściwości są wymagane, to należy je oznaczać zgodnie z metodami badań określonymi w ISO 21302-2, jeżeli są odpowiednie.

Aby wytypować tworzywo termoplastyczne do określonego zastosowania, lub zapewnić odtwarzalne warunki przetwórstwa, dodatkowe wymagania można podać w bloku danych 5 (patrz 4.1).

 

PN-EN ISO 21302-2:2019-07 - wersja angielska

Data publikacji: 17-07-2019

Tworzywa sztuczne -- Polibuten-1 (PB-1) do różnych technik formowania -- Część 2: Przygotowanie kształtek do badań i oznaczanie właściwości

Zakres

W niniejszym dokumencie określono metody przygotowania kształtek do badań i metody badań, stosowane do oznaczania właściwości polibutenu-1 (PB-1) przeznaczonego do różnych technik formowania. W celu uproszczenia, w obu częściach ISO 21302 jest stosowane oznaczenie polibuten-1 i skrót PB. Określono wymagania dotyczące postępowania z materiałem do badań i kondycjonowania zarówno tworzywa przed formowaniem, jak i kształtek przed badaniem.

Podano procedury i warunki przygotowania kształtek do badań i procedury oznaczania właściwości materiałów, z których kształtki te wykonano. Wymieniono właściwości i metody badań, które są odpowiednie i konieczne do scharakteryzowania PB przeznaczonego do różnych technik formowania.

Właściwości zostały wybrane z ogólnych metod badań podanych w ISO 10350-1. Do niniejszej części ISO 21302 włączono również inne metody badań, szeroko stosowane lub szczególnie ważne w odniesieniu do tych materiałów przeznaczonych do różnych technik formowania, jak właściwości charakterystyczne określone w ISO 21302-1.

Aby uzyskać odtwarzalne i porównywalne wyniki badań, jest konieczne stosowanie metod przygotowania i kondycjonowania, wymiarów kształtek i procedur badań określonych tutaj. Uzyskane wartości niekoniecznie będą identyczne z wartościami uzyskanymi dla kształtek o innych wymiarach lub przygotowanych według innych procedur.

 

PN-EN ISO 6721-2:2019-07 - wersja angielska

Data publikacji: 19-07-2019

Tworzywa sztuczne -- Oznaczanie dynamicznych właściwości mechanicznych -- Część 2: Metoda wahadła skrętnego

Zakres

W niniejszym dokumencie określono dwie metody (A i B) oznaczania liniowych dynamicznych mechanicznych właściwości tworzyw sztucznych, tj. składową zachowawczą i składową stratności modułu sprężystości podczas skręcania, w funkcji temperatury, przy małych odkształceniach, w zakresie częstotliwości od 0,1 Hz do 10 Hz.

UWAGA Na podstawie zależności wymienionych właściwości od temperatury, mierzonych w odpowiednio szerokim zakresie temperatur (na przykład od -50 °C do +150 °C w przypadku większości dostępnych w handlu tworzyw sztucznych) uzyskuje się informacje dotyczące obszarów przemian polimeru (na przykład przemiany zeszklenia i przemiany topnienia). Ponadto uzyskuje się informację dotyczącą początku płynięcia plastycznego.

Opisane dwie metody nie mają zastosowania do laminatów niesymetrycznych (patrz ISO 6721-3). Opisane metody nie sa odpowiednie do badania gum; w tym przypadku użytkownik powinien zastosować postanowienia ISO 4664-2.

 

PN-EN ISO 1110:2019-07 - wersja angielska

Data publikacji: 22-07-2019

Tworzywa sztuczne -- Poliamidy -- Przyśpieszone kondycjonowanie kształtek do badań

Zakres

W niniejszym dokumencie opisano metodę przyspieszonego kondycjonowania próbek do badań poliamidów i kopoliamidów. Ma ona zastosowanie do gatunków zawierających wypełniacze i inne dodatki, ale nie do gatunków zawierających więcej niż 2 % masy substancji ekstrahowalnych.

Wilgotność równowagowa uzyskana tym sposobem jest zbliżona do wilgotności równowagowej uzyskanej w standardowej atmosferze 23 °C/50 %RH. Wartości właściwości mechanicznych otrzymanych po przyspieszonym kondycjonowaniu zgodnie z tą metodą mogą się nieznacznie różnić od otrzymanych po kondycjonowaniu w standardowej atmosferze 23 °C/50 %RH.

 

PN-EN ISO 17422:2019-07 - wersja angielska

Data publikacji: 22-07-2019

Tworzywa sztuczne -- Aspekty środowiskowe -- Ogólne wytyczne dotyczące ich włączenia do norm

Zakres

Niniejszy dokument stanowi strukturę służącą uwzględnieniu aspektów środowiskowych w normach dotyczących wyrobów z tworzyw sztucznych. Proponuje się podejście, które ma na celu zminimalizowanie wszelkich negatywnych skutków dla środowiska, bez uszczerbku dla podstawowego celu zapewnienia odpowiedniej przydatności do stosowania rozważanych produktów.

Wskazówki zawarte w tym dokumencie są przeznaczone przede wszystkim dla twórców norm. Jednak poza głównym celem niniejszy dokument stanowi wskazówki dla osób zaangażowanych w prace projektowe i inne działania, w których bierze się pod uwagę aspekty środowiskowe tworzyw sztucznych.

UWAGA Niniejszy dokument ma na celu promowanie następujących praktyk:
a) stosowanie technik identyfikacji i oceny oddziaływania na środowisko przepisów technicznych w normach oraz minimalizowania ich negatywnych skutków;
b) przyjęcie dobrych praktyk, takich jak:
1) procedury unikania zanieczyszczeń, np. poprzez opcje końca życia i właściwe zarządzanie;
2) ochrona materiałów i energii w świetle zamierzonego zastosowania (i możliwego do przewidzenia niewłaściwego użycia) produktu;
3) bezpieczne stosowanie niebezpiecznych substancji;
4) unikanie technicznie nieuzasadnionych praktyk ograniczających;
5) promowanie kryteriów wydajności zamiast klauzul wyłączających, które oparte są, na przykład, wyłącznie na kryteriach składu chemicznego;
6) wykorzystanie zasobów odnawialnych i ograniczenie do minimum zużycia zasobów nieodnawialnych, jeżeli ocena cyklu życia okaże się korzystna;
c) przyjęcie zrównoważonego podejścia w opracowywaniu norm do takich kwestii, jak wpływ na środowisko, funkcjonowanie i wydajność produktu, zdrowie i bezpieczeństwo oraz inne wymogi prawne;
d) regularny przegląd i korekta istniejących norm w świetle innowacji technicznych, umożliwiający poprawę wpływu wyrobów i procesów na środowisko;
e) stosowanie podejścia analitycznego do cyklu życia wszędzie tam, gdzie ma to zastosowanie i techniczne usprawiedliwienie.

 

PN-EN ISO 17422:2019-07 - wersja angielska

Data publikacji: 22-07-2019

Tworzywa sztuczne -- Aspekty środowiskowe -- Ogólne wytyczne dotyczące ich włączenia do norm

Zakres

Niniejszy dokument stanowi strukturę służącą uwzględnieniu aspektów środowiskowych w normach dotyczących wyrobów z tworzyw sztucznych. Proponuje się podejście, które ma na celu zminimalizowanie wszelkich negatywnych skutków dla środowiska, bez uszczerbku dla podstawowego celu zapewnienia odpowiedniej przydatności do stosowania rozważanych produktów.

Wskazówki zawarte w tym dokumencie są przeznaczone przede wszystkim dla twórców norm. Jednak poza głównym celem niniejszy dokument stanowi wskazówki dla osób zaangażowanych w prace projektowe i inne działania, w których bierze się pod uwagę aspekty środowiskowe tworzyw sztucznych.

UWAGA Niniejszy dokument ma na celu promowanie następujących praktyk:
a) stosowanie technik identyfikacji i oceny oddziaływania na środowisko przepisów technicznych w normach oraz minimalizowania ich negatywnych skutków;
b) przyjęcie dobrych praktyk, takich jak:
1) procedury unikania zanieczyszczeń, np. poprzez opcje końca życia i właściwe zarządzanie;
2) ochrona materiałów i energii w świetle zamierzonego zastosowania (i możliwego do przewidzenia niewłaściwego użycia) produktu;
3) bezpieczne stosowanie niebezpiecznych substancji;
4) unikanie technicznie nieuzasadnionych praktyk ograniczających;
5) promowanie kryteriów wydajności zamiast klauzul wyłączających, które oparte są, na przykład, wyłącznie na kryteriach składu chemicznego;
6) wykorzystanie zasobów odnawialnych i ograniczenie do minimum zużycia zasobów nieodnawialnych, jeżeli ocena cyklu życia okaże się korzystna;
c) przyjęcie zrównoważonego podejścia w opracowywaniu norm do takich kwestii, jak wpływ na środowisko, funkcjonowanie i wydajność produktu, zdrowie i bezpieczeństwo oraz inne wymogi prawne;
d) regularny przegląd i korekta istniejących norm w świetle innowacji technicznych, umożliwiający poprawę wpływu wyrobów i procesów na środowisko;
e) stosowanie podejścia analitycznego do cyklu życia wszędzie tam, gdzie ma to zastosowanie i techniczne usprawiedliwienie.

 

PN-EN ISO 13468-1:2019-07 - wersja angielska

Data publikacji: 30-07-2019

Tworzywa sztuczne -- Oznaczanie całkowitej transmitancji światła tworzyw przezroczystych -- Część 1: Aparat jednowiązkowy

Zakres

Niniejszy dokument obejmuje określenie całkowitej przepuszczalności światła w obszarze widzialnym widma dla płaskich, przezroczystych i zasadniczo bezbarwnych tworzyw sztucznych, przy użyciu fotometru jednowiązkowego z określonym, wg. normy CIE, źródłem światła i fotodetektorem. Niniejszy dokument nie może być stosowany do tworzyw sztucznych zawierających materiały fluorescencyjne.

Niniejszy dokument ma zastosowanie do przezroczystychmateriałów do formowania, folii i arkuszy o grubości nieprzekraczającej 10 mm.

UWAGA 1 Całkowitą przepuszczalność światła można również określić za pomocą spektrofotometru z dwiema wiązkami, jak w normie ISO 13468-2. Dokument ten zapewnia jednak proste, ale precyzyjne, praktyczne i szybkie określenie. Metoda ta jest odpowiednia nie tylko do celów analitycznych, ale również do kontroli jakości.

UWAGA 2 Do tworzyw sztucznych zasadniczo bezbarwnych zalicza się te, które są słabo zabarwione.

UWAGA 3 Próbki o grubości większej niż 10 mm mogą być mierzone pod warunkiem, że urządzenie jest w stanie pomieścić próbki, ale wyniki mogą nie być porównywalne z wynikami uzyskanymi z próbek o grubości mniejszej niż 10 mm.

 

PN-EN 1401-1:2019-07 - wersja angielska

Data publikacji: 31-07-2019

Systemy przewodów rurowych z tworzyw sztucznych do podziemnego bezciśnieniowego odwadniania i kanalizacji -- Nieplastyfikowany poli(chlorek winylu) (PVC-U) -- Część 1: Specyfikacje rur, kształtek i systemu

Zakres

W niniejszym dokumencie określono wymagania dla rur o ściance litej, gładkiej wewnętrznej i zewnętrznej powierzchni wytłoczonej z tego samego materiału na całej ściance, kształtek i systemu przewodów rurowych z nieplastyfikowanego poli(chlorku winylu) (PVC-U) do podziemnego bezciśnieniowego odwadniania i kanalizacji:
- zakopanych w ziemi na zewnątrz konstrukcji budynku (kod obszaru zastosowania "U"), oraz
- zarówno zakopanych w ziemi, w obrębie struktury budynku, jak i poza nim (kod obszaru zastosowania "UD")

UWAGA 1 Ma to odzwierciedlenie w cechowaniu produktów symbolem "U" i "UD".

Podano również parametry badania dla metod badań powołanych w niniejszym dokumencie.
UWAGA 2 Rury wielowarstwowe o różnym składzie na całej ściance i spienione rury rdzeniowe objęte są EN 13476-2 [1].

Niniejszy dokument dotyczy zakresu rozmiarów nominalnych, zakresu serii rur i kształtek oraz zakresu klas sztywności i podaje zalecenia dotyczące kolorów.

UWAGA 3 Nabywca lub opracowujący specyfikację jest odpowiedzialny za wybór w tym zakresie z uwzględnieniem swoich szczególnych wymagań i odpowiednich przepisów krajowych oraz wytycznych instalowania i przepisów technicznych.

Ma zastosowanie do rur i kształtek z PVC-U, ich połączeń i do połączeń z elementami wykonanymi z innych tworzyw sztucznych i materiałów nie tworzywowych przeznaczonych do stosowania w zakopanych systemach przewodów rurowych do podziemnego bezciśnieniowego odwadniania i kanalizacji.

UWAGA 4 Rury, kształtki i inne elementy zgodne z którąkolwiek z norm wyrobu z tworzy sztucznych wymienionych w Załączniku C można stosować z rurami i kształtkami zgodnymi z niniejszym dokumentem pod warunkiem, że są one zgodne z wymaganiami dotyczącymi wymiarów połączeń podanymi w Rozdziale 7 i wymaganiami z Tablicy 16.

 

 


Zestawienie zostało opracowane przez Redakcję Tworzywa.org
na podstawie ogólnodostępnych informacji publikowanych przez PKN

 

Podobne artykuły